Metoda płatka śniegu

Surfując po sieci trafiłem na artykuł dotyczący tworzenia konspektu powieści, sztuczkę umożliwiającą stworzenie solidnych podwalin pod przyszłą książkę. Chodzi oczywiście o metodę płatka śniegu. Cały proces zawiera w sobie dziesięć kroków. Na anglojęzycznych stronach informują, że potrzeba około 150 godzin, by przez niego przebrnąć. Jeśli zastanawiasz się, jak napisać książkę, ten tekst może Ci pomóc.

Metoda płatka śniegu

Na początku metoda płatka śniegu zmusza, by zapomnieć o przymiotnikach i imionach. Nie warto także budować zdań potrójnie złożonych. W pierwszym kroku zabawy, jaką jest metoda płatka śniegu wykorzystujemy maksymalnie piętnaście słów, żeby opowiedzieć obcej osobie o głównym pomyśle. Nie chodzi tu wszak o zawieranie idei, na podstawie której pomysł wpadł do głowy, ale o najogólniejszy opis fabuły.

W drugim kroku pisania książki metoda płatka śniegu wykorzystać trzeba strukturę trzech aktów. Niech pierwsze zdanie zawiera w sobie ogólny pomysł, wprowadzenie do historii, trzy kolejne zdania powinny traktować o tragicznych wydarzeniach, a ostatnia sentencja niech będzie opisem zakończenia.

Pierwszy złoty punkt przypada na moment pomiędzy pierwszym i drugim aktem. W tym wypadku to efekt oddziaływania sił zewnętrznych na protagonistę. Kolejny złoty punkt, przypada w środku drugiego aktu i stanowi to wypadkową działań głównego bohatera. Trzeci, największy kryzys, powinien przypadać na moment pomiędzy drugim a trzecim aktem. W tym przypadku również jest to efekt działań bohatera.

Przełom aktu pierwszego i drugiego powinien nakierować bohatera na nowe tory. Powinien on dokonać jakiegoś odkrycia, które pozwoli mu żywić nadzieję na zrealizowanie swojego celu. Drugi ze złotych punktów musi oddalić bohatera od celu. Im dalej, tym lepiej. Dobrze, kiedy protagonista wraca do punktu startowego. Trzeci złoty punkt, kulminacja, to chwila, w której bohater dostaje do ręki wszystkie karty i może osiągnąć zamierzony cel.

Bohaterowie w metodzie płatka śniegu

Na łamach jednej strony w tym kroku trzeba rozpisać swoich głównych bohaterów: ich imiona, pochodzenie, motywacje, cele, konflikty i moment oraz powód przemiany.

Szczególnego wyjaśnienia wymaga opis konfliktu oraz przemiana. Trzeba ustalić, co powstrzymuje bohatera przed osiągnięciem celu. Warto także opisać, co sprawi, że bohater zrozumie, jak może zrealizować swój cel.

Do tego punktu należy wrócić wiele razy. Nie tylko, żeby pisać zgodnie z wcześniej ustalonymi założeniami, ale także, by je modyfikować. Każda zmiana, będącą wypadkową tworzenia historii spowoduje, że postacie będą bardziej żywe.

Zdania w paragrafy – metoda płatka śniegu

Kolejnym zadaniem będzie rozpisanie zdań zawartych w punkcie drugim w pełne paragrafy. Powinno być pięć paragrafów po pięć zdań.

Pierwsza część tego kroku metody płatka śniegu musi zawierać wprowadzenie do historii, opis sytuacji bohatera. Drugi, trzeci oraz czwarty paragraf powinny być zakończone katastrofą. Ostatni paragraf musi przedstawiać świat po punkcie kulminacyjnym. Po tym kroku mamy już całkiem niezły konspekt powieści. Wstępny rys, który później można rozwinąć.

Metoda płatka śniegu – jednostronnicowe streszczenia

Na podstawie punktu czwartego tworzymy jednostronicowe streszczenia powieści widziane oczyma bohaterów. To tzw. POV (Point of View character), historia opowiadana z pozycji poszczególnych postaci. W przypadku mniej ważnych osób można stworzyć opisy na połowę strony.

Kiedy mamy już konspekt pora na dokładniejszy opis każdego z aktów. To najkrótsza droga do napisania ksiażki! W tym punkcie pisania książki metodą płatka śniegu zadanie nie wygląda na trudne, każdy pięciozdaniowy akapit z punktu czwartego zamieniamy w stronę. To właściwie podstawą do stworzenia listy poszczególnych scen. Ale o tym później.

Wracamy też do wcześniejszych zadań, modyfikujemy pomysły, wplatamy w historię wątki pobocznych bohaterów, których historie stworzyliśmy w punkcie piątym. Dzięki temu powieść oprócz głównego motywu, będzie opowiadała kilka mniej ważnych historii. Całość powinna wyglądać na bardziej złożoną.

Opis bohaterów ze względu na ich przemianę w metodzie płatka śniegu

Teraz pora na opisy bohaterów, to jakie zmiany w nich zachodzą pod wpływem wydarzeń w książce. Jak ewoluują ich motywy i cele, jak sobie radzą z powstałą sytuacją. Tutaj także należy wracać do kroków wcześniejszych, żeby modyfikować cechy kolejnych postaci.

W następnym kroku zabawy, jaką jest metoda płatka śniegu stwórz listę scen w arkuszu kalkulacyjnym. Niech w pierwszej kolumnie zostanie umieszczone jedno zdanie opisujące scenę. W drugiej imię bohatera, którego oczyma obserwujemy scenę. W kolejnej umieszczamy opis wydarzeń. Jeśli tego wymaga powieść, tworzymy także kolumny zawierające założenie, ile dana scena powinna mieć słów oraz ile już zostało napisane. Warto także stworzyć kolumnę, w której oznaczony będzie rozdział zawierający dane wydarzenia.

Dodam jeszcze od siebie, że ja piszę każdy rozdział książki w osobnym pliku, co pozwala mi na łatwiejsze znajdowanie poszczególnych wątków. Pisanie w jednym pliku utrudnia prace na kilkudziesięcio/kilkuset stronnicowym tekście.

Scena z pozycji danego bohatera – metodą płatka śniegu

Teraz tworzymy jednostronicowy narracyjny opis każdej sceny z arkusza, z pozycji bohatera. Umieszczamy tam cząstkowe dialogi. Ważne, by znaleźć konflikt w każdej scenie. Jeśli go nie ma, dopisujemy go go, bądź zrezygnujemy z tej sceny.

Dziesiąty punkt jeśli chodzi o metodę płatka śniegu to oczywiście spisanie całej historii. Rozważam tylko, czy takie przygotowanie nie odziera pisania z zabawy. Mam wrażenie, że w pewnym stopniu sprowadza to akt tworzenia do poziomu manufaktury. To już nie jest literatura, ale fabryka opowieści. Nie mogę jednak kłócić się z faktem, że ta metoda wygląda na bardzo skuteczną. Warto sprawdzić ją samemu.

Sprawdź też to

Serce vs rozum – pierwszy esej Chucka Palahniuka Według Chucka Palahniuka są dwie drogi uwiarygodniania autorytetu narratora, przez serce lub rozum. Serce to szczerość, narrator nie musi wiedzieć wszystkiego, musi jednak opowiedzieć historię dokładn...
Scrivener – zaawansowany edytor tekstu do pisania ... Scrivener to zaawansowany edytor tekstu, który pozwala autorowi pracować nad książką, opowiadaniem czy scenariuszem w nieco inny, powiedziałbym bardziej zorganizowany sposób. Ja, jako początkujący pis...
Scroll Up